Grt Berregs Dictee 2009. 'k Docht da'k wierk rook.

'k Docht da'k wierk rook

"En blef van d'osties af" riep z'n moeder nog. Vleeje week ad ze twee geweeje n'osties in z'n broekzak gevonde. Nou,'t ad me dr gespeerd! Z'ad geroepe van eilegschennes en d'n duvel zal oe w'ale. IJ gepste n'm bedn.

't Was stndonker toen t'ie de sakkerestie binnekwam. Z'n maat Piet was t'r al. Ze ware n'allebei misdienr en ieleke morrege diende ze de vroegmis.

Ze trokke d'r tg aan. Da was as n Benderechse Begankenis, onderdduuzend knopkes die alzeleve schf zate.

De kappelaan kwam binne:"Goeiemorrege schapkes, d'oew oefeninge van oop, liefde n'en berouw geleerd? Lat mar 's ore gij."

IJ brabbelde wa...... en toen zee t'ie:"'k Oop da'k van de liefde gin berouw zal ebbe meneer kappelaan!" 't Leek bekant of de zielen'erder ter plekke dd zou blijve.

Meneer kappelaan apte nar asem en siste: "Dr zulde voor boete! Nar binne". Ze schote n'in d'r superplie, pakte de bellekes en 't wierkvat en makte da s'op 't altaar kwame.

Ieleke morrege n'oppernuuwt kwam t'ie ge te kort in de kerrek. De gebrandschilderde rame, de kruisweg, 't tabbernakel, t Mariakepelleke m duuzende krse makte dattie bekant wegdrmde.

't Begon wel l sterrek nar wierk te ruke toen t'ie meneer kappelaan vanuit de mist oorde roepe: "Wa doedenou nondeju? El de kerrek sta vol m wierk!"

De kerrekgangers oestte n'en proestte n'en zochte n'in peniek de n'uitgang. Mar bove n'alles uit oorde n'ie Piet z'n eige 't schompes lache n'en die riep:"Gf gedaan kul, Ons Lieve n'Eer zie d'alles, mar nou nie zo l veul meer!"

De klap van de wijwaterkwast tege Piet z'n arses gallemde nog lang naar in 't in dikke nevels g'ulde n'Uis van God.